Medytacja

Mimo ogromnego bogactwa taoistycznych dziedzin wiedzy oraz dyscyplin samodoskonalenia, to właśnie medytacja uważana jest za nadrzędną praktykę, a starożytne traktaty ukazywały jej wyższość również w kontekście dbałości o zdrowie i długowieczność. W odróżnieniu bowiem od systemów medytacyjnych innych kultur, poza treningiem umysłowo duchowym, praktyka medytacji taoistycznej zawiera również istotny czynnik energetyczny. W swej pierwotnej formie określana jako „siedzenie w zapomnieniu” zuo wang, „strzeżenie jedności” shou yi czy po prostu „siedzenie w ciszy” jing zuo, stoi u podstaw innych sztuk taoistycznych i jest koniecznym fundamentem dalszych etapów alchemii wewnętrznej neidan. Kultywacja powrotu do stanu pierwotnego wyciszenia jest więc czymś dużo więcej niż zwykłą praktyką uważności, a zachodzące w jej wyniku procesy, w bardzo konkretny sposób oddziałują na nasze ciało, umysł i ducha.

Mimo swej pozornej prostoty, wyciszająca medytacja bezruchu powinna spełniać pewne określone kryteria oraz być praktykowana po zastosowaniu odpowiednich technik przygotowawczych. To wszystko bywa trudne do uchwycenia podczas zajęć w dużej grupie, dlatego w przypadku nauki medytacji taoistycznej szczególnie polecam dedykowane temu warsztaty lub lekcje prywatne, podczas których mam większą możliwość wyjaśnić powszechne na Zachodzie nieporozumienia związane z tego typu praktykami oraz dokładniej przekazać zasady kultywacji taoistycznej zgodnie z wykładnią klasztorną oraz przekazem pism klasycznych.